Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
O czym to będzie: Gołym okiem w dobrych warunkach atmosferycznych i z dala o świateł miejskich, jesteśmy w stanie zobaczyć 3–4 tysiące gwiazd. Widzimy tylko nasze najbliższe otoczenie w Galaktyce. Możemy też podziwiać obiekt rozciągły Drogę Mleczną oraz dostrzec małe obiekty mgławicowe - galaktykę Andromedy czy Mgławicę w gwiazdozbiorze Oriona. Użycie małego i popularnego instrumentu optycznego jakim jest lornetka otwiera przed nami nowe oblicze kosmosu. Możemy pokusić się o obserwacje ciekawych obiektów, których gołym okiem nie dostrzeżemy.
Andrzej Sołtan (CAMK)
Kwazary w odległych epokach kosmologicznych występowały znacznie liczniej niż obecnie. Jak wszystkie aktywne jądra galaktyk, kwazary świeciły kosztem energii grawitacyjnej materii wpadającej do znajdującej się w centrum monstrualnej czarnej dziury. Wiemy, że wszystko, co wpadło do czarnej dziury już się stamtąd nie wydostanie. Zatem nie ma sposobu, aby w czasie życia Wszechświata czarne dziury zniknęły. Gdzie się ukryły?
Piotr Życki (CAMK)
Wszechświat oglądany w zakresie wysokoenergetycznego promieniowania (rentgenowskie, gamma) okazuje się być znacznie bardziej gwałtowny i zmienny niż oglądany w zakresie widzialnym. W czasie wykładu przedstawię przykłady obiektów emitujących głównie w zakresie wysokich energii i omówię procesy fizyczne powodujące zmienność tej emisji.
Wojciech Dziembowski (OAUW)
Od odkrycia, sto lat temu zależności Okres - Jasność, Cefeidy pozostają kluczowymi obiektami dla pomiarów odległości we Wszechświecie. Od lat odgrywają ważną rolę w badanich galaktyk, a także w testowaniu teorii ewolucji gwiazd. Nowe obserwacje Cefeid dostarczają nam coraz dokładniejszych danych, ale też stawiają ciekawe zagadki które staramy się rozwiązać.
