Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Podczas wykładu zajrzymy do pasa niestabilności – obszaru na diagramie Hertzsprunga-Russella zamieszkanym przez gwiazdy pulsujące. Przybliżymy historię ich odkrycia, poznamy różne ich rodzaje oraz dowiemy się, jak można je wykorzystać do wyznaczania odległości we Wszechświecie. Jednak wygląda na to, że nie wszystkie gwiazdy znajdujące się w tym regionie pulsują. Dlaczego tak się dzieje? Tego wciąż nie wiemy...
Andrzej Sołtan (CAMK)
Kwazary w odległych epokach kosmologicznych występowały znacznie liczniej niż obecnie. Jak wszystkie aktywne jądra galaktyk, kwazary świeciły kosztem energii grawitacyjnej materii wpadającej do znajdującej się w centrum monstrualnej czarnej dziury. Wiemy, że wszystko, co wpadło do czarnej dziury już się stamtąd nie wydostanie. Zatem nie ma sposobu, aby w czasie życia Wszechświata czarne dziury zniknęły. Gdzie się ukryły?
Piotr Życki (CAMK)
Wszechświat oglądany w zakresie wysokoenergetycznego promieniowania (rentgenowskie, gamma) okazuje się być znacznie bardziej gwałtowny i zmienny niż oglądany w zakresie widzialnym. W czasie wykładu przedstawię przykłady obiektów emitujących głównie w zakresie wysokich energii i omówię procesy fizyczne powodujące zmienność tej emisji.
Wojciech Dziembowski (OAUW)
Od odkrycia, sto lat temu zależności Okres - Jasność, Cefeidy pozostają kluczowymi obiektami dla pomiarów odległości we Wszechświecie. Od lat odgrywają ważną rolę w badanich galaktyk, a także w testowaniu teorii ewolucji gwiazd. Nowe obserwacje Cefeid dostarczają nam coraz dokładniejszych danych, ale też stawiają ciekawe zagadki które staramy się rozwiązać.
