Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
O czym to będzie: Gołym okiem w dobrych warunkach atmosferycznych i z dala o świateł miejskich, jesteśmy w stanie zobaczyć 3–4 tysiące gwiazd. Widzimy tylko nasze najbliższe otoczenie w Galaktyce. Możemy też podziwiać obiekt rozciągły Drogę Mleczną oraz dostrzec małe obiekty mgławicowe - galaktykę Andromedy czy Mgławicę w gwiazdozbiorze Oriona. Użycie małego i popularnego instrumentu optycznego jakim jest lornetka otwiera przed nami nowe oblicze kosmosu. Możemy pokusić się o obserwacje ciekawych obiektów, których gołym okiem nie dostrzeżemy.
Bożena Czerny (CAMK, Warszawa)
W 1963 roku holenderski astronom, Maarten Schmidt, przyglądał się widmu pewnego dziwnego niby-gwiazdowego obiektu. Widmo miało niespotykane, bardzo jasne prążki, i to w nietypowych miejscach. W chwili olśnienia zrozumiał, że widzi efekt przesunięcia ku czerwieni, i tak narodziła się nasza wiedza o kwazarach. Od tego czasu astronomowie zrozumieli, że aktywność kwazarów to efekt opadania materii na supermasywną czarną dziurę. Teraz nadszedł czas na odpowiedź, skąd właściwie biorą się te prążki.
Ewa Łokas (CAMK, Warszawa)
Wykład będzie poświęcony galaktykom najciemniejszym w dwojakim sensie: tym o niskiej jasności i tym składającym się głównie z ciemnej materii. Własności galaktyk tego typu zostaną zilustrowane na konkretnych przykładach obiektów z najbliższego otoczenia Drogi Mlecznej. Badania takich galaktyk mają istotne znaczenie dla rozwoju naszej wiedzy o powstawaniu struktury we Wszechświecie.
Joanna Mikołajewska (CAMK, Warszawa)
Słońce i inne gwiazdy nie są niezmienne. Z wiekiem zmieniają się ich rozmiary, temperatura, ilość emitowanej energii i skład chemiczny. Co determinuje ich ewolucje i jaki czeka je koniec?
