Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Janusz Kałużny (CAMK, Warszawa)
Astronomowie uważaja, że większość masy wszechświata stanowi ciemna materia. Nazywamy ją ciemną ponieważ nie świeci w żadnym zakresie widma. Jak dotychczas nie wiemy nawet z czego jest zbudowana. Skąd więc wiemy, że istnieje? W galaktykach znajdują się tysiące czarnych dziur. Wśród nich giganty miliardy razy masywniejsze niż Słońce. Ich pole grawitacyjne jest tak silne, że nie może z nich wylecieć nie tylko materia ale i światło. Powinny więc być zupełnie niewidoczne. Skąd więc wiemy, że czarne dziury to nie wymysł teoretykow ale realne obiekty?
Aleksander Schwarzenberg-Czerny (CAMK, Warszawa)
Stanisław Bajtlik (CAMK, Warszawa)
