Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Podczas wykładu zajrzymy do pasa niestabilności – obszaru na diagramie Hertzsprunga-Russella zamieszkanym przez gwiazdy pulsujące. Przybliżymy historię ich odkrycia, poznamy różne ich rodzaje oraz dowiemy się, jak można je wykorzystać do wyznaczania odległości we Wszechświecie. Jednak wygląda na to, że nie wszystkie gwiazdy znajdujące się w tym regionie pulsują. Dlaczego tak się dzieje? Tego wciąż nie wiemy...
Stanisław Bajtlik (CAMK, Warszawa)
Odkryliśmy dwa typy czarnych dziur: "małe", o masach około 10 mas Słońca, i "ogromne" o masach od milionów do miliardów mas Słońca. Małe są składnikami układów podwójnych, to znaczy mają gwiazdowego towarzysza. Ogromne rezydują z centrach galaktyk. Czarna dziura w centrum naszej Galaktyki ma masę 4 milionów mas Słońca. Nie wiemy, czy istnieją czarne dziury o "pośrednich" masach, od kilkuset do kilku tysięcy mas Słońca. Nie jest wykluczone, że istnieją bardzo małe czarne dziury, o masach porownywalnych z masami planetoid, albo zupełnie małe o masach porównywalnych z masą Plancka
Piotr Życki (CAMK, Warszawa)
Przedstawione zostaną przykłady różnych zjawisk optycznych zachodzących w atmosferze, takich jak: tęcza, gloria i halo, wraz z wyjaśnieniem mechanizmów ich powstawania.
