Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Miljenko Čemeljić (CAMK, Warszawa)
Czy kiedykolwiek myśleliście o tym, żeby zbudować własny radioteleskop? Jeszcze do niedawna było to przedsięwzięcie zbyt kosztowne i technicznie prawie nieosiągalne nawet dla najzdolniejszych elektroników. Dziś dzięki ogólnej dostępności odbiorników telewizji satelitarnej i, w związku z tym, ich niskiej cenie w granicach 100 PLN, możliwe jest odbieranie sygnału z kosmosu w domowych warunkach i bez użycia lutownicy. Wystarczy jedynie komputer o przeciętnych możliwościach i darmowe oprogramowanie pobrane z sieci, za pomocą którego, dzięki technice radia definiowanego programowo, można zastąpić elektroniczną część radioteleskopu. Do budowy anteny radioteleskopu może posłużyć talerz anteny satelitarnej lub nawet wok popularny w kuchni azjatyckiej. Materiały do budowy własnej anteny tubowej można również znaleźć w kuchni czy garażu, na przykład tekturę i folię aluminiową lub wykorzystać blachę dachową albo z billboardu reklamowego. Podczas wykładu zaprezentuję przykłady takich anten i podam praktyczne wskazówki jak odbierać i analizować sygnały z kosmosu.
