Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Agata Różańska (CAMK, Warszawa)
W roku 2020 nagroda Nobla z dziedziny fizyki trafiła do trojga astrofizyków badających super-masywne czarne dziury, które niemal na pewno znajdują się w centralnych obszarach każdej z galaktyk. Gigantyczne czarne dziury wiążą grawitacyjnie galaktyki i bezpośrednio wpływają na ich życie. Opowiem jak naukowcy obecnie postrzegają te monstrualnie, a jednocześnie trudne do obserwacji, obiekty. Przedstawię najnowsze metody badawcze czarnych dziur, oraz sposoby odnajdywania ich w pobliskim Wszechświecie. Przybliżę cały proces budowania obserwatoriów satelitarnych na podstawie dwóch największych flagowych misji Europejskiej Agencji Kosmicznej: New-ATHENA oraz eLISA.
UWAGA! Zmiana linku do transmisji YouTube...
Transmisja w 
