Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Stanisław Mrówczyński (Narodowe Centrum Badań Jądrowych, Warszawa)
Model Standardowy to swoista suma naszej wiedzy o świecie cząstek elementarnych, najmniejszych struktur materii. Odwołując się do koncepcji atomizmu – najbardziej bodaj owocnej idei przyrodoznawstwa – opisuję, jak model się kształtował, jaka jest jego struktura, przedstawiam jego współczesną postać. Na koniec wskazuję pytania, które wykraczają poza Model Standardowy.
