Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Alex Markowitz (CAMK, Warszawa)
NASA's Cassini mission undertook the first in-depth, up-close study of Saturn: Cassini was the first spacecraft to orbit Saturn, producing multiple new science discoveries from 2004 until the end of the mission in 2017. It yielded new insight into Saturn's complicated ring system, its array of moons (most notably Titan and Enceladus), as well as the planet itself. I will review some of the legacy science highlights from the mission, with a focus on the final year of the mission.
Uwaga: wykład w języku angielskim.
Cezary Gałan (CAMK, Warszawa)
Każdy zapewne widywał tęczę, rzadziej może halo, niektórzy zaś glorię lub tzw. zielony promień podczas zachodu Słońca. Są to zjawiska naturalnego rozszczepienia światła, które możemy podziwiać w sprzyjających warunkach atmosferycznych gdy znajdziemy się w odpowiednim miejscu i czasie. Opowiem o mechanizmach powstawania tych zjawisk oraz o tym jak astronomowie wykorzystując zjawisko dyfrakcji przekształcają światło zbierane teleskopem w widmo, które stanowi analog takiej tęczy lecz ujawniającej nieporównanie większe bogactwo detali w postaci menażerii linii widmowych. Analiza cech tych widm pozwala wydobyć szereg informacji o Słońcu, gwiazdach i ich otoczeniu, a także mnogości innych obiektów kosmicznych.
Stanisław Bajtlik (CAMK, Warszawa)
Zasada Kopernikańska to jedno z podstawowych założeń współczesnej kosmologii. Powiada ona, że żaden obserwator we Wszechświecie nie jest wyróżniony, Kosmos jest (w dużej skali) jednorodny i izotropowy. Dlaczego jednak obowiązujące w nim prawa przyrody są takie, a nie inne? Dlaczego stałe fizyczne mają takie wartości jakie mierzymy? Na te pytania próbuje odpowiedzieć Zasada Antropiczna (ZA). Mówi ona, że prawa fizyki są takie, by możliwe było powstanie życia (istnienie obserwatora). Moim zdaniem ZA jest błędna, a na pewno też sprzeczna z "metodą naukową". Istnieją jednak zadziwiające zbiegi okoliczności w otaczającej nas przyrodzie, które umożliwiają nie tylko powstanie życia ale i rozwój nauki. O tych zbiegach okoliczności opowiem w trakcie wykładu.
