Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Stanisław Bajtlik (CAMK, Warszawa)
Paweł Moskalik (CAMK, Warszawa)
Za kilka dni ma wystartowac amerykanska misja Artemis II. Bedzie to pierwsza wizyta ludzi w poblizu Ksiezyca od ponad 50 lat. Program Artemis ma na celu ladowanie ludzi na Ksiezycu i zalozenie stalej bazy na jego powierzchni. Ale czlowiek juz kiedys kroczyl po powierzchni Srebrnego Globu. Dokonano tego w ramach programy Apollo, zainicjowanego w latach 60-tych ubieglego wieku. Opowiem o tych pierwszych misjach ksiezycowych, sposobie ich realizacji i osiagnietych wynikach. A potem opowiem o obecnie realizowanym programie Artemis i o podobienstwach i roznicach miedzy obydwoma programami.
