Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Krzysztof Nalewajko (CAMK, Warszawa)
Aleksander Schwarzenberg-Czerny (CAMK, Warszawa)
Leszek Zdunik (CAMK, Warszawa)
Grawitacja to jedno z podstawowych oddziaływań, charakteryzujące obiekty obdarzone masą. Opis tego oddziaływania, sformułowany przez Newtona, przez długi czas wystarczał do wyjaśnienia obserwowanych zjawisk. Współczesny obraz grawitacji to Ogólna Teoria Względności (OTW), jak dotąd z sukcesem przechodząca wszystkie testy eksperymentalne. Jakie są podstawowe róznice w podejściu Newtona I Einsteina? Czy OTW to ostatnie słowo w opisie grawitacji? Jak doświadczalnie sprawdzamy teorię grawitacji? Te i związane z nimi problemy będą tematem wykładu.
