Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
Kamil Złoczewski (Centrum Nauki Kopernik, Warszawa)
W lutym 2013 roku nad południową Rosją przeleciała ognista kula. Obiekt kosmiczny o rozmiarach kilkunastu metrów wybuchł i spowodował obrażenia około 1,5 tysiąca ludzi. Co możemy zrobić by uchronić ludzkość przed taką katastrofą?Czy podzielimy los dinozaurów?
Andrzej Krasiński (CAMK, Warszawa)
Andrzej Sołtan (CAMK, Warszawa)
Zazwyczaj pytamy raczej o masy obiektów astronomicznych, gdyż na ogół pojęcie ciężaru w astronomii nie ma sensu. Przedstawię metody wyznaczania masy "wielkich" ciał niebieskich, tj. galaktyk i gromad galaktyk. Astronomowie długo nie byli pewni, dlaczego niemal zawsze masa całej galaktyki jest wyraźnie wieksza niż suma mas gwiazd wchodzących w jej skład, a także, dlaczego gromady galaktyk wydawały sie mieć znacznie większą masę, niż suma mas galaktyk składowych
Michał Bejger (CAMK, Warszawa)
Oprócz ,,zwyczajnych'' gwiazd we Wszechświecie znajdują się także inne interesujące obiekty, które świecą, często bardzo jasno, korzystając z niestandardowych źródeł energii. Wykład opisuje historię powstawania i budowę obiektów zdegenerowanych, ostatnich etapów ewolucji gwiazd: białych karłów, gwiazd neutronowych i czarnych dziur, a także przybliża to, czego możemy dowiedzieć się o mikro- i makrofizyce studiując te obiekty.
