small pl CAMK logo

Spotkania z astronomią

Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
 

 


 

Najbliższy wykład popularny



16.02.2026

Niebo przez lornetkę


Wojciech Pych

(CAMK, Warszawa)


O czym to będzie: Gołym okiem w dobrych warunkach atmosferycznych i z dala o świateł miejskich, jesteśmy w stanie zobaczyć 3–4 tysiące gwiazd. Widzimy tylko nasze najbliższe otoczenie w Galaktyce. Możemy też podziwiać obiekt rozciągły Drogę Mleczną oraz dostrzec małe obiekty mgławicowe - galaktykę Andromedy czy Mgławicę w gwiazdozbiorze Oriona. Użycie małego i popularnego instrumentu optycznego jakim jest lornetka otwiera przed nami nowe oblicze kosmosu. Możemy pokusić się o obserwacje ciekawych obiektów, których gołym okiem nie dostrzeżemy.


 

Formy uczestnictwa:

 


 

Pełna lista Spotkań z Astronomią



16.02.2026

Niebo przez lornetkę


Wojciech Pych (CAMK, Warszawa)


O czym to będzie: Gołym okiem w dobrych warunkach atmosferycznych i z dala o świateł miejskich, jesteśmy w stanie zobaczyć 3–4 tysiące gwiazd. Widzimy tylko nasze najbliższe otoczenie w Galaktyce. Możemy też podziwiać obiekt rozciągły Drogę Mleczną oraz dostrzec małe obiekty mgławicowe - galaktykę Andromedy czy Mgławicę w gwiazdozbiorze Oriona. Użycie małego i popularnego instrumentu optycznego jakim jest lornetka otwiera przed nami nowe oblicze kosmosu. Możemy pokusić się o obserwacje ciekawych obiektów, których gołym okiem nie dostrzeżemy.


16.03.2026

Sześć trudnych kawałków. O największych nierozwiązanych problemach w fizyce i astrofizyce


Stanisław Bajtlik (CAMK, Warszawa)



30.03.2026

Kierunek Księżyc. Załogowe loty na Księżyc wczoraj i jutro


Paweł Moskalik (CAMK, Warszawa)



27.04.2026

Ziemia, Słońce i Księżyc w jednej linii - czyli wszystko o zaćmieniach


Paweł Pietrukowicz (Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego)



11.05.2026

Egzotyczne alternatywy dla czarnych dziur


Maciek Wielgus (Instituto de Astrofísica de Andalucía, IAA-CSIC, Granada, Hiszpania)


Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.